Oscar Wilde

Oscar Wilde

Oscar Wilde (1854 – 1900 – irlandzki poeta, prozaik, dramatopisarz i filolog klasyczny. Przedstawiciel modernistycznego estetyzmu.

Był synem znanego chirurga, okulisty i laryngologa Sir Williama Wilde’a i Lady Jane Wilde, poetki, która prowadziła jeden z najznamienitszych salonów literackich Dublina. Zajmowała się też tłumaczeniem literatury niemieckiej, była zaangażowana w ruch polityczny “Młoda Irlandia”; publikowała tam pod pseudonimem Speranza.

Młody Oscar Wilde odbierał edukację najpierw w Portora Royal School w Enniskillen, a następnie w Trinity College w Dublinie. Już tam zyskał opinię wybitnie zdolnego, którą potwierdził studiując w Magdalen College w Oxfordzie. We wszystkich szkołach wyróżniał się, zdobywał nagrody i stypendia.

W Oksfordzie w roku 1878 zdobył pierwszy laur poetycki za wiersz Ravenna. Na uniwersytecie znany był szczególnie ze swego błyskotliwego humoru i daru wymowy, z drugiej strony wyróżniał się ekstrawagancją. Demonstrował swoją zniewieściałość, nosił długie włosy, drwił z “męskich” zawodów sportowych, a swoje pokoje przystrajał pawimi piórami, kwiatami, porcelaną i innymi bibelotami. W tym okresie stał się przedstawicielem estetyzmu, który głosił hasła “sztuki dla sztuki” ( L`art pour l`art).

Postawa i poglądy Wilde’a z jednej strony były wyszydzane, a z drugiej podziwiane i modne, aż z czasem stał się bywalcem salonów i arbitrem w sprawach sztuki.

W roku 1882 pojechał z cyklem wykładów do Stanów Zjednoczonych. W tym okresie napisał Szczęśliwego Księcia i inne opowiadania oraz powieść Portret Doriana Graya. Później, z dużą regularnością, prawie co rok, publikował odznaczające się błyskotliwym humorem satyryczne komedie. Dopiero te dzieła przyniosły mu większe uznanie u czytelników.

Do jego mistrzowskich dzieł należą Wachlarz Lady Windermere, Kobieta bez znaczenia, Mąż idealny, Bądźmy poważni na serio.

Oscar Wilde

Oscar Wilde

Oscar Wilde był biseksualistą. Jak sam mówił, kultywował pederastię na wzór starożytnych Greków. 6 kwietnia 1895 r. Wilde został aresztowany i oskarżony o kontakty homoseksualne (w tamtych czasach karalne w Wielkiej Brytanii). Sąd skazał go na 2 lata ciężkich robót, karę odbywał w więzieniu w Reading pod Londynem. Jego żona zmieniła nazwisko na Constance Holland, zabrała dzieci i wyjechała z kraju.

Podczas pobytu w więzieniu napisał De Profundis czyli krzyk z otchłani autobiograficzny list-monolog zaadresowany do Alfreda Douglasa, który został opublikowany dopiero po śmierci Wilde’a, w 1949.

W więzieniu Wilde podupadł na zdrowiu. Po wyjściu na wolność zmienił nazwisko na Sebastian Melmoth i wyjechał do Francji, gdzie spędził ostatnie lata życia. W tym okresie opublikował pisany wierszem poemat Ballada mówiący o więzieniu w Reading. Zmarł w wieku 46 lat. Początkowo pochowany na cmentarzu Cimetière de Bagneu, później jego szczątki zostały przeniesione na cmentarz Père Lachaise.

Życie Oscara Wilde’a stało się podstawą do nakręcenia dwóch filmów fabularnych: Procesy Oskara Wilde’a (1960) z Peterem Finchem w roli głównej i Wilde (1997) z Stephenem Fry’em.